account-icon
Obliczanie ubezpieczenia
Umów teleporadę
Welbi
Zdrowie psychiczneSamorozwój i motywacja 1 min.

Czym jest felinoterapia i kiedy jest stosowana?

Paulina Cywka18.01.2023Aktualizacja: 18.01.2023

Felinoterapia, czyli leczenie z udziałem kotów, ma obecnie bardzo szerokie zastosowanie. Jest wykorzystywana nie tylko w rehabilitacji osób chorych i niepełnosprawnych, ale również w procesie resocjalizacji tak zwanej trudnej młodzieży. Jakie korzyści przynosi kontakt z „mruczącym terapeutą”? Przekonaj się.


felinoterapia-co-to-jest-na-czym-polega
unsplash.com

Polecane

introwertyk-kto-to-jest-jakie-ma-cechy-charakterystyczne
Zdrowie psychiczne
1 min.
Introwertyk - kto to jest? Jakie ma cechy charakterystyczne?
28.10.2021
flegmatyk-kto-to-jest-jakie-ma-cechy-charakteru
Zdrowie psychiczne
1 min.
Flegmatyk - kto to jest? Jakie ma cechy charakteru?
27.07.2021
optymista-kim-jest-dlaczego-warto-nim-byc
Zdrowie psychiczne
2 min.
Optymista - kim jest? Dlaczego warto nim być?
29.10.2021
medytacja-transcendentalna-co-to-jest
Zdrowie psychiczne
1 min.
Czym jest medytacja transcendentalna i jakie płyną z niej korzyści?
03.06.2022
Spis treści
  1. Felinoterapia – co to jest?
  2. Jaki kot może zostać „mruczącym terapeutą”?
  3. Jak felinoterapia wygląda w praktyce?
  4. Jakie korzyści płyną z felinoterapii?

Felinoterapia – co to jest?

Felinoterapia jest obok dogoterapii i hipoterapii jedną z najpopularniejszych odmian animaloterapii. Jej nazwa ma łacińsko-grecki rodowód. Stanowi połączenie słów „felis” oraz „therapeia” i w wolnym tłumaczeniu oznacza „leczenie kotem”. Za prekursorkę wspomnianej rehabilitacji uchodzi Nise da Silveira, psychiatra pochodząca z Brazylii. To ona jako pierwsza zauważyła, że miauczące czworonogi mają dobroczynny wpływ na zdrowie człowieka i mogą w znaczący sposób wspomóc kurację pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi. Do Polski felinoterapia dotarła w 2005 roku za sprawą Mirosława Tomasza Wende, hodowcy kotów.

Jaki kot może zostać „mruczącym terapeutą”?

Nie każdy kot nadaje się na „terapeutę”. W tej roli świetnie sprawdzają się przedstawiciele ras, takich jak:

  • ragdoll – są z natury spokojne, łagodne i towarzyskie. Nie przejawiają agresywnych zachowań i chętnie nawiązują kontakt z człowiekiem. Dobrze znoszą przebywanie w hałaśliwym otoczeniu. Szybko uczą się różnego rodzaju sztuczek, na przykład podawania łapy i aportowania. Dlatego też często bywają nazywane psami w kociej skórze. Uwagę zwraca nie tylko ich przyjacielski charakter, ale również wygląd. Mają miękką, puszystą sierść, duże łapy i niebieskie oczy. Uczestniczą w terapii osób z reumatyzmem, stwardnieniem rozsianym czy chorobą Parkinsona;

  • maine coon – uwielbiają zabawę i ludzkie towarzystwo. Mają niespożytą energię. Ich „znakiem rozpoznawczym” są duże uszy z frędzelkami, a także zielone lub bursztynowe oczy o kształcie migdałów. Pomagają człowiekowi w radzeniu sobie ze stresem i wewnętrznym napięciem;

  • perska – są wykorzystywane przede wszystkim w pracy z osobami cierpiącymi na nadpobudliwość lub depresję. Lubią przebywać w towarzystwie ludzi. Dobrze znoszą obecność dzieci. Szybko nabywają nowe umiejętności i chętnie uczą się nowych komend;

  • brytyjska – są wspaniałymi terapeutami dla seniorów. Dobrze odnajdują się w nieznanym środowisku i szybko adaptują się do nowych warunków.

Czy to znaczy, że tylko rasowe zwierzęta są predysponowane do tego, by zostać kocimi „terapeutami”? W żadnym razie. Dachowce również mogą pełnić funkcję „pomagaczy”. W tym przypadku liczy się przede wszystkim charakter czworonoga, a nie jego pochodzenie. Trzeba jednak pamiętać o odpowiednim przygotowaniu danego osobnika. Nie chodzi o żadne specjalistyczne szkolenie. W procesie felinoterapii wykorzystuje się naturalne kocie zachowania.

Jak felinoterapia wygląda w praktyce?

Felinoterapia może przybierać trzy różne formy w zależności od potrzeb i oczekiwań pacjentów, a także przyjętych założeń teoretycznych:

  • animal asissted activity (AAA) – koty wraz ze swoimi opiekunami odwiedzają domy opieki i ośrodki zdrowia, gdzie przebywają seniorzy oraz osoby z niepełnosprawnościami. Ta forma rehabilitacji opiera się przede wszystkim na kontakcie człowieka ze zwierzęciem. Uczestnicy spotkań mogą głaskać czworonoga, przytulać go, karmić i bawić się z nim. Wspomniana aktywność nie jest ukierunkowana na żaden konkretny cel terapeutyczny;

  • animal assisted therapy (AAT) – spotkania z kotem odbywają się cyklicznie zgodnie z programem opracowanym przez wykwalifikowanego felinoterapeutę. Ich przebieg jest starannie dokumentowany. Zajęcia są ukierunkowane na poprawę zdrowia fizycznego oraz psychicznego danego pacjenta;

  • animal assisted education (AAE) – nadrzędnym celem zajęć jest przede wszystkim nauczanie dzieci. Podczas spotkań młodzi ludzie poznają zwyczaje kotów i obserwują ich zachowania. Rozmawiają na temat czworonogów z hodowcami i weterynarzami. 

Warto zwrócić uwagę na fakt, że felinoterapia bardzo często łączy się z innymi oddziaływaniami terapeutycznymi, na przykład z arteterapią. Bardzo ciekawym narzędziem edukacyjnym i terapeutycznym, które zyskuje obecnie na popularności, są tak zwane felinobajki, czyli opowieści z kotem w roli głównej. W tego typu historiach zwierzak przeżywa rozmaite przygody i pokazuje dzieciom, jak powinny zachować się w różnych sytuacjach dnia codziennego. Pomaga im też oswoić się z trudnymi zdarzeniami, na przykład z chorobą czy śmiercią kogoś bliskiego.

Jakie korzyści płyną z felinoterapii?

Felinoterapia jest wykorzystywana między innymi w leczeniu:

  • reumatoidalnego zapalenia stawów;

  • autyzmu;

  • zespołu Aspergera;

  • cukrzycy;

  • dystrofii mięśniowej;

  • schorzeń występujących w obrębie układu krążenia;

  • choroby Alzheimera;

  • zespołów bólowych o nieznanej etiologii;

  • uszkodzeń narządów zmysłów (wzroku i słuchu);

  • stanów depresyjnych.

Koty odgrywają bardzo istotną rolę w usprawnieniu pacjentów onkologicznych i osób z mózgowym porażeniem dziecięcym. Udowodniono, że już samo przebywanie w towarzystwie wspomnianych zwierząt działa na chorych odprężająco. Słuchanie mruczenia wycisza i obniża poziom stresu, a dotykanie i głaskanie futra pozwala ćwiczyć umiejętności manualne. Poprawia też krążenie krwi. Co więcej, kontakt z kocim „terapeutą” wzmaga produkcję endorfin („hormonów szczęścia”), wzmacnia reakcje immunologiczne organizmu, obniża ciśnienie krwi i zmniejsza ryzyko zawału serca. 

Udział w felinoterapii jest zalecany nie tylko osobom, które zmagają się z niepełnosprawnością i różnymi problemami zdrowotnymi. „Kuracja” z udziałem kotów znajduje również zastosowanie w resocjalizacji młodzieży niedostosowanej społecznie. Mruczące czworonogi uczą empatii, ufności, cierpliwości i wrażliwości. Pomagają młodym ludziom w radzeniu sobie z trudnymi emocjami. Dzięki nim nastolatki łatwiej nawiązują relacje z otoczeniem. Stają się bardziej otwarte na potrzeby rówieśników. Mają mniejsze poczucie lęku i osamotnienia.

Źródła
  1. M. Bednarczyk, Hipoterapia jako forma wsparcia włączania społecznego i rehabilitacji osób niepełnosprawnych, „Student Niepełnosprawny. Szkice i Rozprawy” 2017, nr 17, s. 67–75.
  2. R. Niedziółka, E. Horoszewicz, E. Tomczak, Zwierzę terapeutyczne – kot, „Wiadomości Zootechniczne” 2017, t. 55, nr 4, s. 154–159.
  3. A. Nogala, M. Kazimierska-Zając, J. Rosińczuk, Ten, kto ma kota, czuje się lepiej… Czym jest felinoterapia? Materiały z konferencji Rodzina – Zdrowie – Choroba.
  4. A. Rekun-Gregorczyk, Zastosowanie felinoterapii w leczeniu osób starszych, „Gerontologia Współczesna” 2014, nr 2, s. 91–93.
  5. E. Salomończyk, Kot jako terapeuta w gospodarstwie agroturystycznym i opiekuńczym, „Przegląd Hodowlany” 2021, nr 6, s. 18–21.

Powyższy materiał ma wyłącznie charakter edukacyjno-informacyjny, nie jest poradą lekarską i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Przed zastosowaniem się do wskazówek lub informacji o charakterze specjalistycznym zawartych w Welbi należy skonsultować ich treść z lekarzem. Welbi dokłada najwyższych starań, aby treść publikowanych materiałów był najlepszej jakości, ale nie ponosi odpowiedzialności za ich zastosowanie bez konsultacji z lekarzem.

Najchętniej czytane

mowienie-przez-sen-jakie-sa-przyczyny-jak-przestac
Zdrowie psychiczne
1 min.
Mówienie przez sen - jakie są przyczyny? Jak przestać?
27.07.2021
jak-sie-uspokoic-jakie-sa-skuteczne-sposoby
Zdrowie psychiczne
1 min.
Jak można się szybko uspokoić? Sposoby na atak paniki, nerwy i stres
14.05.2021
autyzm-wysokofunkcjonujacy-objawy-terapia
Zdrowie psychiczne
1 min.
Autyzm wysokofunkcjonujący – jak się objawia i jak sobie z nim radzić?
28.07.2022
pesymista-kim-jest-jakie-sa-cechy-charakterystyczne
Zdrowie psychiczne
1 min.
Pesymista - kim jest? Jakie są cechy charakterystyczne?
28.10.2021
Popularne w kategorii Zdrowie psychiczne
co-daje-stawianie-baniek-jak-i-gdzie-nalezy-to-robic
Fitness
1 min.
Co daje stawianie baniek? Jak i gdzie należy to robić?
27.07.2021
Prywatne ubezpieczenie zdrowotne
Prywatne ubezpieczenie zdrowotne
Pakiety medyczne
Konsultacja lekarska online
Alergolog onlineChirurg onlineDermatolog onlineDiabetolog onlineEndokrynolog onlineGastrolog online
arrow-link
Zobacz więcej

Kim jesteśmy

Artykuły o zdrowiu

ul. Topiel 12, 00-342, Warszawa
Redakcja WelbiSara Łątkowska - redaktor naczelnyredakcja@welbi.pl

© 2024 Welbi. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Regulamin serwisuPolityka prywatnościPolityka cookies

Social media

  • facebook logo
  • instagram logo

Serwis welbi.pl ma charakter edukacyjny, nie stanowi i nie zastępuje porady lekarskiej. Redakcja serwisu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były poprawne merytorycznie, jednakże decyzja dotycząca leczenia należy do lekarza. Redakcja i wydawca serwisu nie ponoszą odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu, który nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 3 ust 1 ustawy o działalności leczniczej.