account-icon
Obliczanie ubezpieczenia
Umów teleporadę
Welbi
Zdrowie psychiczneZaburzenia psychiczne 1 min.
Zweryfikowane przez eksperta

Jakie są przyczyny, objawy i sposoby leczenia depresji klinicznej?

Klaudia Gaickalek. Agnieszka Żędzian22.02.2023Aktualizacja: 13.12.2023

W przebiegu depresji klinicznej wyróżniamy trzy stopnie nasilenia – łagodny, umiarkowany i ciężki. Na świecie z problemem depresji zmaga się aż 120 mln ludzi.


depresja-kliniczna-co-jest-przyczyny-leczenie
unsplash.com

Polecane

autyzm-u-doroslych-objawy-diagnoza-leczenie
Zdrowie psychiczne
1 min.
Autyzm u dorosłych – jak się objawia i jak można sobie z nim radzić?
28.07.2022
ziola-na-nerwice-jakie-sa-najskuteczniejsze
Zdrowie psychiczne
2 min.
Zioła na nerwicę - jakie są najskuteczniejsze?
30.10.2021
autoagresja-co-to-jest-jakie-sa-przyczyny
Zdrowie psychiczne
1 min.
Autoagresja - co to jest? Jakie są przyczyny?
30.10.2021
nullofobia-lek-przed-odrzuceniem-przyczyny-leczenie
Zdrowie psychiczne
1 min.
Nullofobia (lęk przed odrzuceniem) - przyczyny, leczenie
28.10.2021
Spis treści
  1. Depresja kliniczna – wiedza ogólna oraz przyczyny
  2. Depresja kliniczna – objawy wspólne
  3. Depresja kliniczna – objawy charakterystyczne dla danego podtypu choroby
  4. Leczenie depresji

Depresja kliniczna – wiedza ogólna oraz przyczyny

Termin „depresja kliniczna” opisuje kilka różnych typów depresji. Wśród depresji klinicznej endogennej wymienia się przede wszystkim depresję typową (prostą), osłupienie depresyjne (czyli depresję z zahamowaniem), depresję agitowaną (czyli lękową) oraz depresję psychotyczną (tzw. urojeniową). Każdy z wymienionych podtypów charakteryzuje się typowym dla siebie zestawem objawów i ich natężenia. Każdy może także wynikać z innego podłoża. Wśród przyczyn depresji endogennej wymienia się m.in. zaburzenia funkcjonowania mózgu, układu hormonalnego, immunologicznego lub wegetatywnego.

Oprócz depresji endogennej występować może także depresja reaktywna. Jest to rodzaj depresji klinicznej, który występuje w wyniku długotrwałego stresu wywołanego jakimś bolesnym lub ważnym wydarzeniem. Przykładem takiej sytuacji może być utrata lub zmiana pracy, śmierć bliskiej osoby, choroba, urodzenie dziecka (w takim wypadku mowa o szczególnym rodzaju depresji – depresji poporodowej) lub jakiekolwiek inne wydarzenie, które wywołało u pacjenta bardzo silne emocje lub traumę.

Polecamy

do-jakiego-lekarza-udac-sie-z-depresja
Zdrowie psychiczne

Do jakiego lekarza udać się z depresją?

Z roku na rok rośnie liczba osób, które cierpią na depresję. Według danych WHO z depresją zmaga się nawet 264 milionów ludzi, a do 2030 roku depresja może znaleźć się na pierwszym miejscu na liście najczęstszych schorzeń. Chociaż świadomość depresji wzrasta i mówi się o niej coraz więcej, wielu chorych stara się ukryć objawy przed bliskimi i zmaga się z nią bez specjalistycznej pomocy. A przecież depresja to choroba, którą można leczyć zarówno farmakologicznie, jak i dzięki psychoterapii. Dlatego warto skonsultować swoje objawy ze specjalistą lub wspierać swoich bliskich, aby udali się po pomoc.

Redakcja19.08.2021

Depresja kliniczna – objawy wspólne

Podstawowe kliniczne objawy depresji zostały sklasyfikowane w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-10. Wśród najczęściej występujących wymienia się przede wszystkim spadek nastroju, brak energii oraz zwiększoną męczliwość

W przypadku wystąpienia pierwszego z wymienionych pacjent budzi się w złym nastroju i w ciągu dnia jego stan nie ulega większym zmianom. Poczucie smutku i przygnębienia towarzyszy choremu niezależnie od wydarzeń i zmaga się on z tzw. anhedonią, czyli zobojętnieniem emocjonalnym spowodowanym niezdolnością do przeżywania radości i satysfakcji. Z kolei w przypadku odczuwania braku energii lub zwiększonej męczliwości chory może zupełnie stracić zainteresowanie czynnościami, które wcześniej sprawiały mu przyjemność.

Oprócz dwóch głównych czynników warunkujących diagnozę znaczenie mają także objawy występujące pobocznie. Mowa między innymi o zaburzeniach snu i pamięci, spowolnieniu lub pobudzeniu psychoruchowym, zmianach masy ciała oraz problemach z koncentracją. W przypadku tych objawów chory może mieć wątpliwości co do źródła symptomów, zwłaszcza przy depresji urojeniowej, w której możliwe są urojenia nihilistyczne lub hipochondryczne. 

Pierwsze z nich polegają na braku poczucia, gdzie zaczyna się i kończy ciało pacjenta. Osobliwe odczucia bardzo często bywają źródłem obaw o własne zdrowie i życie. Podobnie w przypadku urojeń hipochondrycznych chory także jest przekonany, że cierpi na poważną chorobę (inną niż depresja).

Dodatkowo w przypadku depresji klinicznej występuje także szereg objawów stricte psychologicznych. Należą do nich myśli samobójcze, brak wiary w siebie oraz niska samoocena.

Depresja kliniczna – objawy charakterystyczne dla danego podtypu choroby

Każdy z rodzajów depresji klinicznej ma typowy dla siebie zestaw objawów, które tylko w jego przypadku występują albo w jego przebiegu pojawiają się najczęściej. Oto niektóre z nich:

  • W przebiegu depresji typowej (prostej) charakterystyczny jest obniżony nastrój, zwiększony poziom lęku, zaburzenia snu oraz myśli samobójcze. 

  • Przy osłupieniu depresyjnym (tzw. depresji z zahamowaniem) pacjent ma zmniejszony napęd psychoruchowy. W skrajnych przypadkach chory może w ogóle przestać się poruszać i wykonywać najprostsze czynności. 

  • Depresja urojeniowa objawia się poprzez urojenia bezwartościowości, urojenia nihilistyczne, urojenia nadchodzącej katastrofy, urojenia hipochondryczne, urojenia winy, grzeszności lub przestępstw.

  • Z kolei dla depresji agitowanej (czyli lękowej) charakterystycznym symptomem jest występowanie lęku pod postacią behawioralną oraz somatyczną. Bezpośrednio z niego wynikają kolejne objawy, m.in. ataki paniki, myśli samobójcze i niepokój psychoruchowy.

  • W przebiegu depresji hipochondrycznej oprócz obniżonego nastroju występuje zwiększona koncentracja wokół domniemanego pogorszenia się stanu zdrowia i zagrożenia życia.

  • Dla depresji z natręctwami charakterystyczne są nieustępliwe myśli i niewytłumaczalne impulsy. Mogą one dotyczyć zrobienia krzywdy sobie lub komuś innemu.

  • Przy depresji depersonalizacyjnej pacjent jest skrajnie zobojętniały i czuje, że zupełnie zatracił empatię.

Leczenie depresji

W przypadku podejrzenia depresji najlepiej udać się najpierw do lekarza rodzinnego oraz psychoterapeuty. Pierwszy ze specjalistów zleci dodatkowe badania, aby wykluczyć biologiczne podłoże objawów. Drugi rozpocznie z pacjentem psychoterapię i – jeżeli będzie to konieczne – zaleci wizytę u psychiatry. Psychiatra może zdecydować o wspomaganiu farmakologicznym leczenia pacjenta. Warto jednak pamiętać, że leki powinny być jedynie dodatkiem do psychoterapii, a nie być traktowane zastępczo.

Psychiatra może także wystawić zwolnienie L4, jeżeli uzna, że choremu łatwiej będzie wrócić do zdrowia, nie pracując. Przerwa od życia zawodowego może trwać maksymalnie 182 dni (bez przerw).

Źródła
  1. J. K. Rybakowski, A. Suwalska i in. Types of depression more frequent in bipolar than in unipolar affective illness: results of the Polish DEP-BI study, „Psychopathology” 2007, 40 (3), s. 153–8.
  2. T. Aronson, S. Shukla i in. Relapse in delusional depression: a retrospective study of the course of treatment, „Comprehensive Psychiatry” 1988, 29, s. 12–21.
  3. B.A. Gaudiano, C.G. Beevers, I. W. Miller, Differential response to combined treatment in patients with psychotic versus nonpsychotic major depression, „The Journal of Nervous and Mental Disease” 2005, 193, s. 625–8.
  4. S.K. Fleming, C. Blasey, A.F. Schatzberg, Neuropsychological correlates of psychotic features in major depressive disorders: a review and meta-analysis, „Journal of Psychiatric Research” 2004, 38(1), s. 27–35.
  5. J.B. Potash. Carving chaos: genetics and the classification of mood and psychotic syndromes, „Harvard Review of Psychiatry”, 2006, 14(2), s. 47–63.
Author Klaudia Gaicka picture

Powyższy materiał ma wyłącznie charakter edukacyjno-informacyjny, nie jest poradą lekarską i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Przed zastosowaniem się do wskazówek lub informacji o charakterze specjalistycznym zawartych w Welbi należy skonsultować ich treść z lekarzem. Welbi dokłada najwyższych starań, aby treść publikowanych materiałów był najlepszej jakości, ale nie ponosi odpowiedzialności za ich zastosowanie bez konsultacji z lekarzem.

Najchętniej czytane

autyzm-wysokofunkcjonujacy-objawy-terapia
Zdrowie psychiczne
1 min.
Autyzm wysokofunkcjonujący – jak się objawia i jak sobie z nim radzić?
28.07.2022
mowienie-przez-sen-jakie-sa-przyczyny-jak-przestac
Zdrowie psychiczne
1 min.
Mówienie przez sen - jakie są przyczyny? Jak przestać?
27.07.2021
czlowiek-empatyczny-co-to-znaczy-czym-sie-cechuje
Zdrowie psychiczne
1 min.
Kim jest człowiek empatyczny? Czemu służy empatia i czy można jej się nauczyć?
03.06.2022
agresja-jakie-sa-rodzaje-jak-ja-rozpoznac
Zdrowie psychiczne
2 min.
Agresja - jakie są rodzaje? Jak ją rozpoznać?
27.07.2021
Popularne w kategorii Zdrowie psychiczne
depresja-lekowa-jakie-sa-objawy-jak-z-nia-walczyc
Zdrowie psychiczne
2 min.
Depresja lękowa - jakie są objawy? Jak z nią walczyć?
31.10.2021
Prywatne ubezpieczenie zdrowotne
Prywatne ubezpieczenie zdrowotne
Pakiety medyczne
Konsultacja lekarska online
Alergolog onlineChirurg onlineDermatolog onlineDiabetolog onlineEndokrynolog onlineGastrolog online
arrow-link
Zobacz więcej

Kim jesteśmy

Artykuły o zdrowiu

ul. Topiel 12, 00-342, Warszawa
Redakcja WelbiSara Łątkowska - redaktor naczelnyredakcja@welbi.pl

© 2024 Welbi. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Regulamin serwisuPolityka prywatnościPolityka cookies

Social media

  • facebook logo
  • instagram logo

Serwis welbi.pl ma charakter edukacyjny, nie stanowi i nie zastępuje porady lekarskiej. Redakcja serwisu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były poprawne merytorycznie, jednakże decyzja dotycząca leczenia należy do lekarza. Redakcja i wydawca serwisu nie ponoszą odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu, który nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 3 ust 1 ustawy o działalności leczniczej.