account-icon
Obliczanie ubezpieczenia
Umów teleporadę
Welbi
ZdrowieChoroby 1 min.
Zweryfikowane przez eksperta

Torbiel Tarlova – objawy, przyczyny, leczenie

Olga Dąbskalek. Wiktor Trela15.03.2022Aktualizacja: 11.04.2024

Torbiel Tarlova to patologia układu nerwowego, która znajduje się na liście chorób rzadkich. Z reguły jest przypadkowo rozpoznawana w badaniach obrazowych. Umiejscawia się w okolicy krzyżowej lub lędźwiowej kręgosłupa. Dowiedz się więcej na temat torbieli Tarlova.


torbiel-tarlova-czy-rosnie
pexels

Polecane

skurcze-szyi-jakie-sa-przyczyny-co-robic
Zdrowie
2 min.
Skurcze szyi - jakie są przyczyny? Co robić?
24.01.2022
toczen-na-rekach-co-to-za-choroba
Zdrowie
1 min.
Toczeń na rękach – dowiedz się, czym jest ta choroba
10.05.2022
czy-zwapnienie-kosci-mozna-wyleczyc
Zdrowie
1 min.
Czym jest zwapnienie kości? Przyczyny, objawy, leczenie
09.05.2022
kwasny-zapach-potu-jakie-sa-przyczny
Zdrowie
1 min.
O czym świadczy kwaśny zapach potu? Prawdopodobne przyczyny
02.06.2022
Spis treści
  1. Co to jest torbiel Tarlova?
  2. Torbiel Tarlova – przyczyny
  3. Objawy torbieli Tarlova
  4. Rozpoznanie torbieli oponowej Tarlova 
  5. Numer rozpoznania torbieli Tarlova
  6. Torbiel Tarlova – leczenie

Co to jest torbiel Tarlova?

Torbiel Tarlova to rzadko występująca torbiel oponowa kręgosłupa. Jej rozpowszechnienie szacowane jest na 4,6% w populacji ogólnej. Częściej stwierdza się ją u kobiet niż u mężczyzn. Na odwrót jest w przypadku torbieli włosowej, zwanej torbielą pilonidalną, która około 4 razy częściej dotyka mężczyzn. 

Torbiel Tarlova nazywana bywa torbielą okołokorzeniową. Zmiana umiejscawia się między onerwiem (to zbudowana z tkanki łącznej otoczka włókien nerwowych) a zewnętrzną blaszką opony miękkiej (jedną z opon mózgowo-rdzeniowych, wnikającą we wszystkie zagłębienia w mózgowiu). Może występować pojedynczo lub mnogo.

Torbiel Tarlova zazwyczaj lokalizuje się na poziomie odcinka krzyżowego i lędźwiowego kręgosłupa (mówiąc ogólnie – w dole pleców). Wypełniona jest płynem mózgowo-rdzeniowym lub o zbliżonym do niego składzie. Jej ściana zbudowana jest ze: śródnerwia, komórek zwojowych, obwodowych włókien nerwowych, tkanki łącznej włóknistej. Torbiel Tarlova może być różnych rozmiarów, które determinują charakter i intensywność objawów.

Torbiel Tarlova – przyczyny

Pierwszego opisu omawianej torbieli dokonał w latach 30. XX wieku Isador M. Tarlov – amerykański neurochirurg. Choroba ma niejasne pochodzenie. Zazwyczaj mówi się o jej charakterze wrodzonym. Wśród potencjalnych przyczyn torbieli Tarlova wymienia się:

  • ciężką pracę fizyczną (szczególnie dźwiganie);

  • przebyty wcześniej uraz mechaniczny kręgosłupa;

  • trudny poród naturalny;

  • znieczulenie zewnątrzoponowe;

  • zespół Marfana czy zespół Ehlersa-Danlosa (choroby genetyczne tkanki łącznej).

Objawy torbieli Tarlova

Torbiel Tarlova stwierdzana jest zazwyczaj przypadkowo. Dochodzi do tego najczęściej w trakcie badania obrazowego, na które pacjent kierowany jest w związku z innymi wskazaniami. Torbiel okołokorzeniowa na początkowym etapie, kiedy jest mała, może przebiegać bezobjawowo. Z czasem dochodzi do powiększenia się jej rozmiarów, w konsekwencji czego zmiana może wywierać ucisk na okoliczne struktury nerwowe.

Wśród objawów torbieli Tarlova wymienia się przede wszystkim:

  • dolegliwości bólowe – szacuje się, że średnio 3% pacjentów nie odczuwa żadnych dolegliwości, 4,2% doświadcza bardzo słabego bólu, zdaniem 7,6% jest on słaby, według 31,5% – umiarkowany, według 38,6% – silny, według 15,1% – bardzo silny. W ciężkich przypadkach ból jest na tyle silny, że może przyczynić się do unieruchomienia chorego. W obawie przed dolegliwościami pacjent stara się ograniczyć do minimum wykonywane ruchy;

  • zaburzenia czucia – fachowo określane jako parestezje; przejawiać się mogą w postaci mrowienia, drętwienia, zaburzeń w zakresie odczuwania temperatury, osłabienia czucia lub wręcz na odwrót – przeczulicy w okolicy, przez którą przebiegają uciskane przez torbiel nerwy;

  • osłabienie siły mięśniowej – jest wynikiem ucisku torbieli Tarlova na nerwy ruchowe. W ciężkich przypadkach może dojść nawet do porażenia poszczególnych grup mięśniowych.

Pacjenci zmagający się z rzadką chorobą, jaką jest torbiel Tarlova, w drastycznym jej przebiegu mogą doświadczyć zaniku nerwów, do czego dochodzi na skutek długotrwałego ucisku.

Rozpoznanie torbieli oponowej Tarlova 

Podstawę w rozpoznaniu torbieli Tarlova stanowią badania obrazowe. Za złoty standard uważa się rezonans magnetyczny (RM). Pozwala on na bardzo dokładne obrazowanie tkanek miękkich. Doskonale nadaje się do wykrywania torbieli okołokorzeniowych, ale i oceny otaczających je struktur. W sekwencjach podstawowych RM torbiel okołokorzeniowa Tarlova ma typową morfologię dla zmian płynowych. To znacznie ułatwia jej prawidłowe rozpoznanie.

W przypadku występowania niepewności diagnostycznych wykonuje się badanie histopatologiczne, czyli analizę mikroskopową pobranego materiału. Umożliwia ono różnicowanie torbieli Tarlova od innych cyst i torbieli. Typowa dla tej zmiany w badaniu histopatologicznym jest obecność włókien nerwowych w ścianach.

Numer rozpoznania torbieli Tarlova

Lekarz na podstawie szeregu przeprowadzonych badań jest w stanie postawić rozpoznanie, które ma formę numeru ICD-10. W Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych torbiel Tarlova figuruje pod numerem G54.8. Oznacza to, że należy do:

  • G54 – zaburzeń korzeni rdzeniowych i splotów nerwowych;

  • G54.8 – innych zaburzeń korzeni nerwów rdzeniowych i splotów nerwowych.

Torbiel Tarlova – leczenie

Leczenie torbieli Tarlova nie należy do łatwych. Wiąże się z niską częstotliwością występowania choroby i brakiem jednolitych wytycznych w zakresie postępowania. Początkowo leczenie ma charakter zachowawczy. Stosuje się zabiegi fizykoterapii, takie jak: ultradźwięki, ciepłolecznictwo, elektroterapia, laseroterapia, magnetoterapia. W przypadku silnych dolegliwości bólowych zastosowanie ma farmakoterapia.

Torbiel Tarlova w wyjątkowych przypadkach jest wskazaniem do leczenia operacyjnego. Operacja zazwyczaj przynosi niewielką ulgę. Obarczona jest też ryzykiem powikłań w postaci płynotoku (przetoki płynowej – wycieku płynu mózgowo-rdzeniowego). Dlatego jej leczeniem powinni się zajmować niezwykle dokładni i mający bogate doświadczenie neurochirurdzy.

Specjaliści zwracają uwagę, że aby mieć zdrowy kręgosłup, warto wykonywać systematycznie i pod okiem wykwalifikowanego fizjoterapeuty ćwiczenia na wzmocnienie kręgosłupa. Dla chorych z torbielą Tarlova zalecane są ćwiczenia izometryczne, rozluźniające i gimnastyka w wodzie.

Jeśli jesteś w grupie ryzyka, np. wykonujesz ciężką pracę fizyczną, która może prowadzić do powstania torbieli Tarlova, i chcesz mieć możliwość skorzystania z szybkiej konsultacji z lekarzem w sytuacji, gdy doświadczysz objawów wskazujących na powstanie tej zmiany, rozważ zakup Polisy Zdrowie Welbi. To prywatne ubezpieczenie medyczne, którego ofertę można zamówić na Welbi. W ramach wybranego pakietu możesz mieć dostęp nawet do 39 specjalistów oraz lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, drobnych zabiegów ambulatoryjnych, a także nawet blisko 300 badań, w tym laboratoryjnych, obrazowych i czynnościowych, np. rezonansu magnetycznego czy tomografii komputerowej (w pakiecie OCHRONA GOLD).

Zamów ofertę na Welbi. Dowiedz się, co jeszcze możesz zyskać, decydując się na jeden z trzech pakietów tego prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego.

Źródła
  1. T. Klepinowski, W. Orbik, L. Sagan, Global incidence of spinal perineural Tarlov’s cysts and their morphological characteristics: a meta‑analysis of 13,266 subjects, „Surgical and Radiologic Anatomy” 2021, nr 43, s. 855–863.
  2. W. Kozubski, P.P. Liberski, J. Moryś, Choroby układu nerwowego, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004.
  3. M. Zagrodzka, M. Lichtarski, Torbiele okołokorzeniowe – niedoceniany problem w diagnostyce bólu pleców, „Medycyna po Dyplomie” 2016, nr 1. Online: https://podyplomie.pl/medycyna/20689,torbiele-okolokorzeniowe-niedoceniany-problem-w-diagnostyce-bolu-plecow [dostęp: 07.02.2022].
Author Olga Dąbska picture

Powyższy materiał ma wyłącznie charakter edukacyjno-informacyjny, nie jest poradą lekarską i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Przed zastosowaniem się do wskazówek lub informacji o charakterze specjalistycznym zawartych w Welbi należy skonsultować ich treść z lekarzem. Welbi dokłada najwyższych starań, aby treść publikowanych materiałów był najlepszej jakości, ale nie ponosi odpowiedzialności za ich zastosowanie bez konsultacji z lekarzem.

Najchętniej czytane

aloes-na-rany-jak-go-stosowac-co-warto-wiedziec
Zdrowie
1 min.
Aloes na rany - jak go stosować? Co warto wiedzieć?
30.10.2021
jak-dziala-woda-z-octem-jablkowym-pita-na-czczo
Zdrowie
2 min.
Jak działa woda z octem jabłkowym pita na czczo?
24.01.2022
polip-hiperplastyczny-co-to-jest
Zdrowie
1 min.
Co to jest polip hiperplastyczny? Czy jest groźny?
14.03.2022
ocet-na-stluczenia-jak-przygotowac-oklad
Zdrowie
1 min.
Ocet na stłuczenia - jak przygotować okład?
24.01.2022
Popularne w kategorii Zdrowie
cwiczenia-na-kregoslup-szyjny
Zdrowie
1 min.
Trening i rehabilitacja odcinka szyjnego kręgosłupa
02.06.2022
Prywatne ubezpieczenie zdrowotne
Prywatne ubezpieczenie zdrowotne
Pakiety medyczne
Konsultacja lekarska online
Alergolog onlineChirurg onlineDermatolog onlineDiabetolog onlineEndokrynolog onlineGastrolog online
arrow-link
Zobacz więcej

Kim jesteśmy

Artykuły o zdrowiu

ul. Topiel 12, 00-342, Warszawa
Redakcja WelbiSara Łątkowska - redaktor naczelnyredakcja@welbi.pl

© 2024 Welbi. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Regulamin serwisuPolityka prywatnościPolityka cookies

Social media

  • facebook logo
  • instagram logo

Serwis welbi.pl ma charakter edukacyjny, nie stanowi i nie zastępuje porady lekarskiej. Redakcja serwisu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były poprawne merytorycznie, jednakże decyzja dotycząca leczenia należy do lekarza. Redakcja i wydawca serwisu nie ponoszą odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu, który nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 3 ust 1 ustawy o działalności leczniczej.