account-icon
Obliczanie ubezpieczenia
Umów teleporadę
Welbi
ZdrowieBadania 1 min.
Zweryfikowane przez eksperta

Czym są D-dimery i kiedy warto je oznaczyć?

Marta Szarawarska

lek. Agnieszka Żędzian

14.12.2023

Aktualizacja: 14.12.2023

D-dimery powstają podczas rozkładu fibryny. U zdrowych osób występują one w śladowych ilościach. Ich podwyższone stężenie wskazuje na nasilenie procesów krzepnięcia, może więc sugerować chorobę zakrzepowo-zatorową lub zespół rozsianego krzepnięcia wewnątrznaczyniowego. O tym, czym dokładnie są D-dimery i w jakich sytuacjach można zaobserwować ich podwyższone stężenie, dowiesz się z poniższego artykułu. Przeczytasz również, jakie są normy dla D-dimerów i kiedy warto oznaczyć stężenie tych substancji w surowicy krwi.


d-dimery-co-to-jest-badanie-normy-wyniki
Pixabay.com

Polecane

rezonans-magnetyczny-co-to-jest-na-czym-polega
Zdrowie
1 min.
Rezonans magnetyczny – co to za badanie? Jakie są wskazania i sposób przygotowania?
19.05.2021
erytrocyty-krwinki-czerwone-jakie-sa-normy
Zdrowie
2 min.
Erytrocyty (krwinki czerwone) - jakie są normy?
31.10.2021
limfocyty-co-to-jest-jakie-sa-normy
Zdrowie
2 min.
Limfocyty - co to jest? Jakie są normy?
31.10.2021
kalendarz-badan-profilaktycznych-dla-kobiet-kiedy-i-co-badac
Zdrowie
1 min.
Kalendarz badań profilaktycznych dla kobiet – kiedy i co badać?
30.11.2021
Spis treści
  1. Czym są D-dimery?
  2. Jakie są przyczyny podwyższonego stężenia D-dimerów?
  3. Jak objawia się choroba zakrzepowo-zatorowa?
  4. Jakie są normy dla D-dimerów?
  5. W jaki sposób przygotować się do badania D-dimerów?
  6. Jakie są metody oznaczania D-dimerów?
  7. Jak obniżyć poziom D-dimerów?

Czym są D-dimery?

Aby zrozumieć, co to są D-dimery, trzeba znać proces krzepnięcia krwi. Po przerwaniu ciągłości naczynia krwionośnego dochodzi do gromadzenia się płytek krwi w okolicy uszkodzenia. Zatykają one uszkodzone miejsce i pobudzają białka układu krzepnięcia, aby jak najszybciej zatrzymać krwawienie. Jednym z białek najistotniejszych w procesie krzepnięcia krwi jest fibrynogen, który pod wpływem trombiny przekształca się w fibrynę, inaczej zwaną włóknikiem. Ma on stanowić rusztowanie dla powstającej skrzepliny. Z czasem ulega rozpadowi, uwalniając różne substancje. Jedną z nich są właśnie D-dimery, czyli produkty rozpadu fibryny. D-dimery są peptydami powstałymi z rozkładu skrzepliny znajdującej się w naczyniach krwionośnych.

Badanie D-dimerów nie należy do rutynowych oznaczeń laboratoryjnych, w przeciwieństwie do morfologii czy manualnego rozmazu krwi.

Jakie są przyczyny podwyższonego stężenia D-dimerów?

Najczęstszą przyczyną podwyższonego stężenia D-dimerów jest choroba zakrzepowo-zatorowa, objawiająca się jako:

  • obecność zatoru w tętnicy płucnej,

  • zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych,

  • zakrzepica żył kończyn górnych,

  • zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego. 

Istnieje też wiele innych przyczyn podwyższonego stężenia D-dimerów, wśród których możemy wymienić:

  • choroby wątroby,

  • procesy zapalne toczące się w organizmie,

  • chorobę niedokrwienną serca,

  • urazy i operacje,

  • sepsę,

  • schorzenia nowotworowe,

  • ciążę.

Wzrost stężenia D-dimerów obserwuje się również często u osób starszych oraz zmagających się z COVID-19. D-dimery w nadmiarze stwierdza się ponadto podczas terapii, która ma prowadzić do rozpuszczenia się zakrzepu. Monitorowanie skuteczności leczenia odbywa się za pomocą seryjnych oznaczeń stężenia tych substancji w osoczu.

Jak objawia się choroba zakrzepowo-zatorowa?

Chorobę zakrzepowo-zatorową można podejrzewać na podstawie następujących objawów:

  • ból kończyny pojawiający się głównie podczas ucisku,

  • obrzęk kończyny,

  • zaczerwienienie skóry w obrębie kończyny,

  • wzmożone ucieplenie kończyny,

  • duszność, której towarzyszy ból w klatce piersiowej,

  • podwyższona temperatura ciała,

  • krwioplucie,

  • znaczne osłabienie.

Jeśli zauważasz u siebie takie objawy, nie czekaj i natychmiast zgłoś się do lekarza pierwszego kontaktu. Choroba zakrzepowo-zatorowa to stan zagrażający życiu.

Jakie są normy dla D-dimerów?

Prawidłowy poziom D-dimerów powinien wynosić poniżej 500 ug/l. Ta wartość dotyczy osób dorosłych poniżej 70. roku życia. Z wiekiem stężenie D-dimerów ulega podwyższeniu. Każda wartość znajdująca się poza zakresem referencyjnym podanym na wyniku powinna być skonsultowana z lekarzem rodzinnym. W niektórych sytuacjach może on zlecić dodatkowe analizy laboratoryjne układu krzepnięcia, takie jak APTT i PT. Aby prawidłowo zinterpretować wynik, należy przede wszystkim uwzględnić objawy chorobowe.

W jaki sposób przygotować się do badania D-dimerów?

Badanie stężenia D-dimerów wykonywane jest z krwi pobranej z żyły łokciowej. Do tego badania nie musisz się szczególnie przygotowywać ani być na czczo. Ważne, by w dniu poprzedzającym oznaczenie nie spożywać ciężkostrawnych posiłków, nie pić alkoholu i w miarę możliwości ograniczyć palenie papierosów. Ogólne zalecenie jest takie, żeby osoba, u której ma być oznaczony poziom D-dimerów, była wypoczęta i pojawiła się w punkcie pobrań rano. 

Jakie są metody oznaczania D-dimerów?

Jest kilka metod oznaczania stężenia D-dimerów. Standardowo wykorzystywaną techniką jest metoda immunoenzymatyczna ELISA. Do innych metod należą testy immunofiltracyjne, immunoturbidymetryczne oraz metoda lateksowa.


To, która z technik będzie wykorzystywana do oznaczania D-dimerów, jest indywidualnym wyborem placówki medycznej. Metody między sobą różnią się potrzebną do oznaczeń aparaturą, odczynnikami i czasem uzyskania wyniku. Jeśli wykonujesz badanie stężenia D-dimerów w celu monitorowania skuteczności terapii przeciwzakrzepowej, to nie możesz porównywać wyników uzyskanych w różnych laboratoriach.

Jak obniżyć poziom D-dimerów?

Osoby, u których stwierdzono podwyższony poziom D-dimerów, powinny skonsultować się z lekarzem. W ich przypadku konieczne jest ustalenie konkretnych działań mających na celu obniżenie stężenia D-dimerów. Lekarze zwykle zalecają przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych, np. preparatów zawierających heparynę.

Nie każde podwyższenie stężenia D-dimerów wymaga leczenia. Czasami wystarczy zmiana stylu życia i modyfikacja nawyków, takich jak długie siedzenie w jednej pozycji.

Źródła
  1. A. Dembińska-Kieć i in., Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii klinicznej. Podręcznik dla studentów medycyny, Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2010, s. 575–623.
Author Marta Szarawarska picture

Powyższy materiał ma wyłącznie charakter edukacyjno-informacyjny, nie jest poradą lekarską i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Przed zastosowaniem się do wskazówek lub informacji o charakterze specjalistycznym zawartych w Welbi należy skonsultować ich treść z lekarzem. Welbi dokłada najwyższych starań, aby treść publikowanych materiałów był najlepszej jakości, ale nie ponosi odpowiedzialności za ich zastosowanie bez konsultacji z lekarzem.

Najchętniej czytane

polip-hiperplastyczny-co-to-jest
Zdrowie
1 min.
Co to jest polip hiperplastyczny? Czy jest groźny?
14.03.2022
jak-odgrzybic-organizm-domowymi-sposobami
Zdrowie
2 min.
Jak odgrzybić organizm domowymi sposobami?
24.01.2022
uczulenie-na-plyn-do-plukania-jak-wyglada
Zdrowie
2 min.
Uczulenie na płyn do płukania - jak wygląda?
28.10.2021
grzybica-paznokci-jakie-sa-domowe-sposoby
Zdrowie
2 min.
Grzybica paznokci - jakie są domowe sposoby?
31.10.2021
Popularne w kategorii Zdrowie
nadplytkowosc-co-to-przyczyny-objawy-leczenie
Zdrowie
1 min.
Nadpłytkowość – co to jest? Przyczyny powstania i sposoby leczenia trombocytozy
27.02.2023
    Prywatne ubezpieczenie zdrowotne
    Prywatne ubezpieczenie zdrowotne
    Pakiety medyczne

    Kim jesteśmy

    Artykuły o zdrowiu

ul. Topiel 12, 00-342, Warszawa
Redakcja WelbiSara Łątkowska - redaktor naczelnyredakcja@welbi.pl

© 2024 Welbi. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Regulamin serwisuPolityka prywatnościPolityka cookies

Social media

  • facebook logo
  • instagram logo

Serwis welbi.pl ma charakter edukacyjny, nie stanowi i nie zastępuje porady lekarskiej. Redakcja serwisu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były poprawne merytorycznie, jednakże decyzja dotycząca leczenia należy do lekarza. Redakcja i wydawca serwisu nie ponoszą odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu, który nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 3 ust 1 ustawy o działalności leczniczej.