account-icon
Obliczanie ubezpieczenia
Umów teleporadę
Welbi
ZdrowieChoroby 1 min.

Zespół Ogilviego. Przyczyny, objawy i leczenie rzekomej niedrożności jelita

Emilia Kruszewska18.03.2024Aktualizacja: 18.03.2024

Zespół Ogilviego to ostra, rzekoma niedrożność jelita grubego, nie wywołana przeszkodą mechaniczną. Schorzenie najczęściej dotyka osoby starsze i chore, z osłabioną odpornością. Zespół Ogilviego może rozwinąć się również u pacjentów pooperacyjnych. Niedrożność jelita grubego objawia się silnym bólem brzucha, nudnościami i wymiotami.


zespol-ogilviego-co-to-za-choroba-na-czym-polega
Unsplash.com

Polecane

skurcze-szyi-jakie-sa-przyczyny-co-robic
Zdrowie
2 min.
Skurcze szyi - jakie są przyczyny? Co robić?
24.01.2022
toczen-na-rekach-co-to-za-choroba
Zdrowie
1 min.
Toczeń na rękach – dowiedz się, czym jest ta choroba
10.05.2022
ugryzienie-baka-jak-wyglada-co-zrobic
Zdrowie
2 min.
Ugryzienie bąka - jak wygląda? Co zrobić?
24.01.2022
czy-zwapnienie-kosci-mozna-wyleczyc
Zdrowie
1 min.
Czym jest zwapnienie kości? Przyczyny, objawy, leczenie
09.05.2022
Spis treści
  1. Zespół Ogilviego – co to za choroba?
  2. Czy zespół Ogilviego jest niebezpieczny?
  3. Jakie są przyczyny zespołu Ogilviego?
  4. Jak objawia się zespół Ogilviego?
  5. Do jakiego lekarza zgłosić się z objawami choroby?
  6. Rozpoznanie zespołu Ogilviego
  7. Leczenie zespołu Ogilviego
  8. Leczenie zachowawcze
  9. Leczenie farmakologiczne 
  10. Leczenie endoskopowe
  11. Leczenie chirurgiczne

Zespół Ogilviego – co to za choroba?

Zespół Ogilviego to określenie dla ostrej pseudoniedrożności (lub rzekomej niedrożności) jelita grubego. Schorzenie polega na masywnym rozszerzeniu jelita grubego na skutek niedrożności, która nie jest wywołana przyczyną mechaniczną. Do nieprawidłowości dochodzi w pobliżu okrężnicy. Zespół Ogilviego to zaburzenie występujące rzadko. W grupie ryzyka znajdują się głównie osoby starsze (powyżej 60 roku życia) po rozległych urazach lub z aktywnymi ogólnymi zakażeniami organizmu, pacjenci hospitalizowani i osłabieni pensjonariusze domów opieki. Na rozwój zespołu Ogilviego narażone są również osoby po operacjach, kobiety w połogu. Choroba częściej dotyka mężczyzn.

Czy zespół Ogilviego jest niebezpieczny?

Zespół Ogilviego jest niebezpieczny i stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia. W przypadku rozległej niedrożności jelita grubego i braku podjęcia leczenia może dojść do jego niedokrwienia i perforacji. Stan ten aż o 50% zwiększa ryzyko zgonu [1]. 

Jakie są przyczyny zespołu Ogilviego?

Jednoznaczna przyczyna zespołu Ogilviego nie jest znana. Wskazuje się na działanie wieloczynnikowe, a przede wszystkim istnienie choroby podstawowej, która prowadzi do dysfunkcji motoryki jelita grubego.

Wśród czynników ryzyka rozwoju zespołu Ogilviego wskazuje się na: 

  • niewydolność wątroby lub nerek;

  • rozległe zabiegi operacyjne; 

  • choroby nowotworowe;

  • posocznicę.

Do rozwoju zespołu Ogilviego mogą prowadzić również niektóre leki, m.in.: benzodiazepiny, neuroleptyki, opioidy, blokery kanału wapniowego. Zespół Ogilviego w 95% przypadków występuje u osób o ciężkim stanie ogólnym, z zaburzeniami elektrolitowymi i neurologicznymi, np. z chorobą Parkinsona [1].

Jak objawia się zespół Ogilviego?

Najczęstszym objawem zespołu Ogilviego są bóle brzucha, które zgłasza aż 80% pacjentów [2]. Choroba u większości osób wywołuje również bolesne wzdęcia, nudności, wymioty i zaparcia, nawet zatrzymanie stolca. Naturalnym następstwem dolegliwości jest brak apetytu. Niepokój powinna wzbudzić również szybka utrata wagi

Do jakiego lekarza zgłosić się z objawami choroby?

Jeśli cierpisz z powodu wymienionych objawów, koniecznie skonsultuj się z lekarzem rodzinnym. Najpewniej otrzymasz od niego skierowanie na badania obrazowe i konsultację ze specjalistą gastrologiem lub proktologiem. Pamiętaj, że w przypadku dysfunkcji i zaburzeń układu pokarmowego bardzo ważna jest szybka interwencja.

Jeśli jesteś w grupie ryzyka, np. cierpisz na choroby wątroby czy nerek, które mogą prowadzić do niewydolności tych narządów, i chcesz mieć możliwość szybkiej konsultacji z lekarzem w sytuacji, gdy doświadczysz objawów wskazujących na zespół Ogilviego, rozważ zakup Polisy Zdrowie Welbi. To prywatne ubezpieczenie medyczne, którego ofertę możesz zamówić na Welbi. W ramach wybranego pakietu możesz mieć dostęp nawet do 39 specjalistów oraz lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, drobnych zabiegów ambulatoryjnych, a także blisko 300 badań, w tym laboratoryjnych, obrazowych i czynnościowych, np. USG jamy brzusznej czy tomografii komputerowej.

Zamów ofertę na Welbi. Dowiedz się, co jeszcze możesz zyskać, decydując się na jeden z trzech pakietów tego prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego.

Rozpoznanie zespołu Ogilviego

Rozpoznanie zespołu Ogilviego jest trudne, szczególnie u osób starszych. Główną przeszkodą w szybkiej diagnostyce u osób chorych są schorzenia współistniejące, które maskują objawy dysfunkcji jelita grubego. Dodatkowym utrudnieniem w rozpoznaniu choroby u pacjentów w ciężkim stanie są zaburzenia neurologiczne, które utrudniają komunikację z chorym. U osób młodszych i pacjentów pooperacyjnych rozpoznanie zespołu Ogilviego następuje szybciej, co ułatwia leczenie i skraca powrót pacjenta do zdrowia. 

Podstawową metodą diagnostyczną jest tomografia komputerowa. Badanie wykonywane jest z użyciem kontrastu doustnego i dożylnego. Metoda ta nie tylko pozwala rozpoznać chorobę, ale także stwierdzić, czy doszło do rozwoju powikłania w postaci niedokrwienia jelita. 

Leczenie zespołu Ogilviego

Leczenie zespołu Ogilviego jest złożone i wymaga przede wszystkim leczenia choroby podstawowej, która doprowadziła do powstania schorzenia. Jeśli przyczyną zespołu Ogilviego są leki hamujące czynności ruchowe okrężnicy, konieczna jest ich zmiana. Postępowanie terapeutyczne obejmuje leczenie zachowawcze, farmakologiczne, terapie endoskopowe lub zabieg chirurgiczny. Wybór metody zależy od wyniku badania diagnostycznego, które wskaże, z jakim stopniem choroby mamy do czynienia. 

Leczenie zachowawcze

Leczenie zachowawcze może być stosowane zarówno jako jedyna forma terapii, jak i terapia wspomagająca inne metody. W przypadku niepowikłanego zespołu Ogilviego leczenie zachowawcze może być wystarczające. Jego skuteczność w zależności od indywidualnego przypadku szacuje się nawet na 96% [2]. Natomiast leczenie zachowawcze jako jedyna forma terapii stosowane jest u osób z łagodną postacią zespołu Ogilviego, u których objawy utrzymują się maksymalnie do 72 godzin. W przypadku braku poprawy konieczne jest wdrożenie leczenia farmakologicznego. 

Wytyczne leczenia zachowawczego dotyczą przede wszystkim: częstej zmiany pozycji i możliwości podjęcia regularnej aktywności fizycznej, nawet w formie spaceru. Pamiętaj, że ruch korzystnie działa na perystaltykę jelit, układ krwionośny i nerwowy. Bardzo ważnym krokiem wspomagającym proces leczenia i zdrowienia jest wyrównanie niedoboru elektrolitów i nawodnienie organizmu. Jeśli cierpisz z powodu zmiany rytmu wypróżnień lub masz uczucie niepełnego wypróżnienia, warto, abyś rozważył badanie poziomu elektrolitów. Zalecane jest również przejście na dietę płynną, którą należy kontynuować nie dłużej niż trzy dni. 

Leczenie farmakologiczne 

W łagodnym postaciach zespołu Ogilviego stosowane jest leczenie farmakologiczne, które przynosi efekty nawet w 90%. 

Leczenie endoskopowe

W poważniejszych przypadkach (opornych na leczenie farmakologiczne) wykonywane jest endoskopowe odbarczenie jelita grubego. Zabieg jest skuteczny w 80% przypadków [1]. 

Leczenie chirurgiczne

W zaawansowanej postaci choroby, która jest obarczona powikłaniami w postaci niedokrwienia jelita, konieczne jest leczenie chirurgiczne, polegające na resekcji części jelita, w której doszło do niedrożności. Do leczenia zabiegowego kwalifikowani są również pacjenci, u których średnica jelita grubego jest większa niż 12 cm.

Źródła
  1. P.W. Królik, E. Rudnicka-Drożak, Zespół Ogilviego – opis przypadku, „Geriatria” 2017, nr 11, s.227–237.
  2. J. Radulski i in., Zespół Ogilviego – podsumowanie wiedzy, postępowania diagnostycznego i terapeutycznego, „Journal of Education, Health and Sport” 2023, nr 13(3), s. 283–291.

Powyższy materiał ma wyłącznie charakter edukacyjno-informacyjny, nie jest poradą lekarską i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Przed zastosowaniem się do wskazówek lub informacji o charakterze specjalistycznym zawartych w Welbi należy skonsultować ich treść z lekarzem. Welbi dokłada najwyższych starań, aby treść publikowanych materiałów był najlepszej jakości, ale nie ponosi odpowiedzialności za ich zastosowanie bez konsultacji z lekarzem.

Najchętniej czytane

gesty-sluz-w-ciazy-co-oznacza
Zdrowie
1 min.
Gęsty śluz w ciąży. Kiedy się pojawia i na co wskazuje?
09.05.2022
aloes-na-rany-jak-go-stosowac-co-warto-wiedziec
Zdrowie
1 min.
Aloes na rany - jak go stosować? Co warto wiedzieć?
30.10.2021
szalwia-na-gardlo-jak-ja-stosowac-pic-czy-plukac
Zdrowie
2 min.
Szałwia na gardło - jak ją stosować? Pić czy płukać?
28.10.2021
oslabienie-po-antybiotyku-jakie-sa-objawy
Zdrowie
1 min.
Dlaczego pojawia się osłabienie po antybiotyku i jak sobie z nim radzić?
30.05.2022
Popularne w kategorii Zdrowie
karagen-co-to-jest-czy-jest-bezpieczny
Odżywianie
2 min.
Karagen – co to jest, gdzie jest stosowany i jaki ma wpływ na zdrowie?
17.05.2021
Prywatne ubezpieczenie zdrowotne
Prywatne ubezpieczenie zdrowotne
Pakiety medyczne
Konsultacja lekarska online
Alergolog onlineChirurg onlineDermatolog onlineDiabetolog onlineEndokrynolog onlineGastrolog online
arrow-link
Zobacz więcej

Kim jesteśmy

Artykuły o zdrowiu

ul. Topiel 12, 00-342, Warszawa
Redakcja WelbiSara Łątkowska - redaktor naczelnyredakcja@welbi.pl

© 2024 Welbi. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Regulamin serwisuPolityka prywatnościPolityka cookies

Social media

  • facebook logo
  • instagram logo

Serwis welbi.pl ma charakter edukacyjny, nie stanowi i nie zastępuje porady lekarskiej. Redakcja serwisu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były poprawne merytorycznie, jednakże decyzja dotycząca leczenia należy do lekarza. Redakcja i wydawca serwisu nie ponoszą odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu, który nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 3 ust 1 ustawy o działalności leczniczej.