apatia
pexels

Polecane

mowienie-przez-sen-jakie-sa-przyczyny-jak-przestac
Zdrowie psychiczne
1 min.
Mówienie przez sen - jakie są przyczyny? Jak przestać?
27.07.2021
osobowosc-schizotypowa-czym-sie-charakteryzuje
Zdrowie psychiczne
1 min.
Na czym polega osobowość schizotypowa i jak sobie z nią radzić?
19.05.2021
problemy-z-agresja-jakie-sa-objawy-co-robic
Zdrowie psychiczne
1 min.
Problemy z agresją - jakie są objawy? Co robić?
31.10.2021
jakie-sa-typy-osobowosci-co-warto-o-nich-wiedziec
Zdrowie psychiczne
2 min.
Jakie są typy osobowości? Co warto o nich wiedzieć?
30.07.2021

Co to jest apatia?

Apatia to stan o znacznie obniżonej wrażliwości na bodźce emocjonalne i fizyczne, któremu towarzyszy bierność lub ociężałość umysłowo-motoryczna, utrata zainteresowań codzienną aktywnością oraz pasywność interpersonalna. Nierzadko apatia bywa błędnie interpretowana. Uznawana jest za lenistwo, niechęć czy po prostu obniżony nastrój. Co więcej, często ludzie myślą, że idzie ona w parze z nudą, bo podczas apatii można odczuwać brak inicjatywy i ochoty na podejmowanie aktywności. Jednak znaczenie omawianego stanu jest głębsze, a mechanizm powstawania złożony.

O ile czasem każdemu zdarza się spadek formy i pojawia się potrzeba izolacji od świata zewnętrznego czy znajomych oraz niechęć do pracy i wszelkiej aktywności, to najczęściej nie trwają one długo, a życie szybko wraca do normy. Apatia i zobojętnienie ogarniające przez kilka tygodni lub dłużej mogą stanowić powód do niepokoju i wymagają leczenia. Zdarza się, że są objawem wielu różnorodnych chorób psychicznych, zaburzeń emocjonalnych i schorzeń somatycznych, co wymaga diagnostyki i terapii. Stan przygnębienia, jakim jest apatia, wyraża się w postaci obojętności na sytuacje normalnie wzbudzające zainteresowanie lub jakieś emocje zarówno te o wydźwięku pozytywnym, jak i negatywnym. Bezwład dotyczy zarówno czynności praktycznych (codziennych i zawodowych), jak i intelektualnych, moralnych, a nawet afektywnych (zmieniają się zachowanie, myślenie, rytm biologiczny).

Jakie objawy świadczą o apatii?

Stan zniechęcenia i ociężałości, czyli apatię, możesz rozpoznać po tym, że osoba nim objęta wykonuje swoje czynności bez względu na ich charakter automatycznie, na zasadzie tzw. autopilota. Nie wkłada w ich realizację żadnych uczuć ani nie prowadzi w tym kierunku refleksji. Idzie i robi to, co ma zrobić, lub też nie wykonuje ich, jeśli nie trzeba. Nie tylko nie wykazuje braku zainteresowania sprawami wokół siebie, ale również zaniedbuje potrzeby najniższego rzędu, czyli fizjologiczne – pragnienie, głód, popęd seksualny i sen. Chorą osobę ogarnia uogólniona bezczynność. Apatia powoduje także zwiększenie progu bólu fizycznego, wzbudza uczucie ciągłego zmęczenia, utrudnia koncentrację. Wpływa na pogorszenie relacji społecznych i ogranicza możliwości nawiązywania nowych. Wraz z postępem apatii problemy mogą się pogłębiać, co w efekcie bywa przyczyną utraty celów życiowych, motywacji do działania czy chęci do czegokolwiek. Apatia to nie zwykły smutekpowstały w wyniku przykrych doświadczeń, któremu można zaradzić, robiąc coś przyjemnego, np. poprzez hobby czy relaksację. To niewrażliwość, ociężałość i obojętność o złożonej etiologii.

Apatia – jakie są jej przyczyny?

Apatia, inaczej określana zobojętnieniem, najczęściej jest wynikiem czynników natury psychicznej lub psychologicznej i towarzyszy wielu zaburzeniom oraz chorobom o tym podłożu, takim jak depresja lękowa. Bywa jednak także efektem nieprzyjemnych, ale silnych, doznań. W stan tego typu możesz popaść w wyniku przewlekłego stresu, np. w pracy czy związanego z traumą. Nierzadko żałobajest jej źródłem. Poza tym apatia umysłowa i fizyczna może być spowodowana przez szybkie tempo życia, nadmiar problemów, a także brak możliwości redukowania napięć emocjonalnych lub źle dobrane techniki relaksacji. Nieprzyjemnościom sprzyja ponadto reżim dietetyczny i treningowy, prowadzący do niedoborów żywieniowych i wyczerpania organizmu. Bierność, apatia, marazm powodowane są też przewlekłymi chorobami somatycznymi, np. kardiologicznymi, endokrynologicznymi czy nowotworowymi, zwłaszcza o niepomyślnym rokowaniu. Co więcej, apatia u dziecka to powszechny objaw podczas grypy czy różnych infekcji.

Jak leczyć apatię?

Leczenie apatii zacznij jak najszybciej. Pierwszym krokiem powinno być ustalenie przyczyny problemu. W tym celu udaj się do lekarza. Jeśli diagnoza będzie związana z problemami somatycznymi, szanse ustąpienia apatii po podjęciu zaleconego przez specjalistę leczenia są realne. Na przemęczenie pracą lub zbytnie obciążenie stresem przyda się np. relaksacja. Mogą to być ćwiczenia oddechowe, joga czy basen, ale też inna aktywność, którą lubisz i która przynosi Ci odprężenie. Trenuj sport z rozważną częstotliwością i intensywnością, a także przyjrzyj się swoim nawykom żywieniowym. Doraźnie na stany apatyczne pomocne są zioła na dobry nastrój. Leczenie apatii może obejmować też psychoterapię różnego rodzaju. Stanowi ona ważny elementem rehabilitacji nie tylko w przebiegu depresji czy innych schorzeń o podłożu psychicznym, ale też wielu dolegliwości, w tym silnego stresu.

Źródła
  1. C.L. Heron i in., Brain mechanisms underlying apathy, „Journal of Neurology” 2019, nr 3.
  2. B.R. Stanton, Apathy: a practical auide for neurologists, „Practical Neurology” 2016, nr 16.

Powyższy materiał ma wyłącznie charakter edukacyjno-informacyjny, nie jest poradą lekarską i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Przed zastosowaniem się do wskazówek lub informacji o charakterze specjalistycznym zawartych w Welbi należy skonsultować ich treść z lekarzem. Welbi dokłada najwyższych starań, aby treść publikowanych materiałów był najlepszej jakości, ale nie ponosi odpowiedzialności za ich zastosowanie bez konsultacji z lekarzem.

Telekonsultacja z lekarzem
już w ciągu godziny!
Umów się
Uzyskaj odpowiedź
dzięki konsultacji
online
  • specjalistyczna porada
  • przedłużenie recepty
  • skierowanie na badania
Umów się
Popularne w kategorii Zdrowie psychiczne

© 2021 Welbi. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Serwis welbi.pl ma charakter edukacyjny, nie stanowi i nie zastępuje porady lekarskiej. Redakcja serwisu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były poprawne merytorycznie, jednakże decyzja dotycząca leczenia należy do lekarza. Redakcja i wydawca serwisu nie ponoszą odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu, który nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 3 ust 1 ustawy o działalności leczniczej.