Статті для українців які можуть допомогти

Побачити більше

безкоштовні лікарі для України

Звернутися до лікарів
Zweryfikowane przez eksperta

Złamanie kości - główne objawy, sposoby rozpoznawania i leczenia

Olga Dąbska

lek. Wiktor Trela

24.01.2022

Aktualizacja: 24.01.2022

Złamanie kości to przerwanie jej ciągłości i towarzyszące temu rozdarcie okostnej, wylew krwawy, obrzęk, silny ból. Złamanie kości jest spowodowane działaniem siły urazowej, która przekracza granice wytrzymałości kości. Wyjątkiem są złamania patologiczne, które powstają bez urazu lub przy urazie o niewielkiej sile.


objawy-zlamania-kosci-rodzaje-i-ich-rozpoznawanie
pexels.com

Co to jest złamanie?

Złamanie definiuje się jako przerwanie ciągłości kości. Wyróżnia się wiele rodzajów złamań, w tym m.in. w zależności od mechanizmu urazu, przebiegu szczeliny złamania, kontaktu kości z otoczeniem. Do złamania kości dochodzi zazwyczaj w wyniku urazu. Należy jednak wspomnieć o szczególnym rodzaju złamania, które stanowi objaw osteoporozy - złamaniu patologicznym. Do złamania kości dochodzi wtedy na skutek drobnego urazu, który w warunkach fizjologicznych nie powoduje uszkodzenia. Niekiedy nawet złamanie patologiczne następuje bez uchwytnego urazu. Sprawdź, jakie są objawy złamania i które kości ulegają tym patologiom najczęściej.

Jakie są główne objawy złamania kości?

Za główne objawy złamania kości uważa się:

  • nieprawidłowe ułożenie kości,

  • patologiczną ruchomość kości,

  • trzeszczenie odłamów kości,

  • mrowienie i/lub utrata czucia w kończynie,

  • obrzęk (gromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej),

  • ból, tkliwość w okolicy urazu,

  • krwiak (rozległy wylew krwi do tkanki, lokalne nagromadzenie krwi, która opuściła uszkodzone naczynia krwionośne),

  • uszkodzenie okolicznych stawów i mięśni z zaburzeniami ich fizjologicznej równowagi.

Złamaniu kości towarzyszyć mogą również objawy ogólnoustrojowe, takie jak: spadek ciśnienia tętniczego krwi, utrata świadomości, przyspieszenie tętna, przyspieszenie oddechu, niedowład.

Aby ograniczyć ryzyko złamania kości i doświadczania wymienionych wyżej przykrych dolegliwości, konieczne jest podejmowanie pewnych działań profilaktycznych. Wśród nich wymienia się przede wszystkim: aktywność fizyczną, odpowiednią aranżację przestrzeni, która zapobiega upadkom, prawidłowo zbilansowaną dietę chroniącą przed niedoborami wapnia, kluczowego składnika budulcowego kości, suplementowanie witamin na kości.

Czy możliwe jest złamanie prącia?

Będąc w tematyce złamań i ich objawów warto wspomnieć o stanie patologicznym, jakim jest „złamanie” prącia. To bardzo rzadko występujący uraz męskich narządów płciowych. Szacuje się, że stanowi 1-2% wszystkich urazów tej części ciała. „Złamanie” prącia charakteryzuje się przerwaniem ciągłości błony, która buduje ciało jamiste. Ciało jamiste to skomplikowany układ zatok. W prąciu wyróżnia się trzy ciała jamiste. Do „złamania” prącia dochodzi przeważnie podczas wzwodu w czasie intensywnego stosunku płciowego czy masturbacji, a także na skutek niezwiązanych z seksem urazów. Należy jednak zaznaczyć, że prącie nie ma struktur kostnych. Oznacza to, że nie jest możliwe rzeczywiste złamanie go, a sama nazwa została przypisana opisywanemu urazowi z uwagi na objawy podobne do tych towarzyszących złamaniu, takich jak: silny ból, obrzęk, krwiak, trzask, ale pękających naczyń.

Częste złamania kości

Jednym z częstszych złamań jest złamanie V kości śródstopia. Uraz ten jest szczególnie rozpowszechniony wśród sportowców. Objawy złamania kości śródstopia uniemożliwiają chodzenie. Ze względu na lokalizację złamania wyróżnia się trzy jego rodzaje: oderwanie małego fragmentu od końca kości skierowanego ku tyłowi, tzw. złamanie tenisisty, złamanie w okolicy 1,5 cm od tegoż końca kości, tzw. złamanie Jonesa, złamanie trzonu kości, tzw. złamanie ze zmęczenia.

Często spotykane jest też złamanie biodra, a dokładnie szyjki kości udowej. Uraz ten występuje przeważnie u osób starszych. Objawy złamania biodra wiążą się z unieruchomieniem, rozwojem zakrzepów żylnych, spadkiem jakości życia wynikającym w dużej mierze z opierania się na pomocy innych osób. Złamania biodra to częsta lokalizacja złamań osteoporotycznych.

Mocno rozpowszechnione jest też złamanie nadgarstka. Średnio 60% stanowią złamania kości łódeczkowatej. Najczęściej objawy złamania nadgarstka stwierdza się u mężczyzn w wieku 20-40 lat, którzy uprawiają sport. Do załamania dochodzi zazwyczaj przy upadku na zgięty grzbietowo i odchylony do boku nadgarstek.

W jaki sposób rozpoznaje się i leczy złamane kości?

Rozpoznanie złamania kości ma miejsce na podstawie wywiadu, czyli badania podmiotowego, oraz stwierdzenia objawów klinicznych, czyli badania przedmiotowego. Kluczową rolę w rozpoznaniu złamania kości mają badania obrazowe, a wśród nich najczęściej stosowane są: tzw. rentgen, czyli badanie RTG, rezonans magnetyczny (RM), tomografia komputerowa (TK). W przypadku złamania kości rzadziej stosowana jest scyntygrafia.

Leczenie złamań bywa różne w zależności od intensywności urazu. Może mieć charakter zachowawczy i wówczas po nastawieniu złamania stosuje się opatrunek gipsowy lub ortezy (alternatywa dla gipsu - umieszczenie kończyny w specjalnej szynie). Niekiedy wykorzystywany jest wyciąg bezpośredni. Leczenie złamania kości może mieć też charakter operacyjny. Wśród głównych wskazań do takiego postępowania terapeutycznego wymienia się: złamania otwarte, powikłane uszkodzeniem nerwów i naczyń krwionośnych, niemożliwe do nastawienia oraz towarzyszące złamaniom urazy wielonarządowe. Po złamaniu wskazana jest rehabilitacja. Jej celem jest odtworzenie budowy kości i przywrócenie jej prawidłowej funkcji, wzmocnienie mięśni, zapobieganie zastojom krwi i limfy oraz powikłaniom.

Źródła
  1. F. Bolechowski, Podstawy ogólnej diagnostyki klinicznej, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1982.

  2. T.S. Gaździk, Ortopedia i traumatologia dla studentów medycyny, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1998.

Powyższy materiał ma wyłącznie charakter edukacyjno-informacyjny, nie jest poradą lekarską i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Przed zastosowaniem się do wskazówek lub informacji o charakterze specjalistycznym zawartych w Welbi należy skonsultować ich treść z lekarzem. Welbi dokłada najwyższych starań, aby treść publikowanych materiałów był najlepszej jakości, ale nie ponosi odpowiedzialności za ich zastosowanie bez konsultacji z lekarzem.

Telekonsultacja z lekarzem
już w ciągu godziny!
Umów się
Uzyskaj odpowiedź
dzięki konsultacji
online
  • specjalistyczna porada
  • przedłużenie recepty
  • skierowanie na badania
Umów się
Popularne w kategorii Zdrowie

© 2021 Welbi. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Serwis welbi.pl ma charakter edukacyjny, nie stanowi i nie zastępuje porady lekarskiej. Redakcja serwisu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były poprawne merytorycznie, jednakże decyzja dotycząca leczenia należy do lekarza. Redakcja i wydawca serwisu nie ponoszą odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu, który nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 3 ust 1 ustawy o działalności leczniczej.